Gatunek
Podstawową jednostką systematyczną tak dla roślin, jak i zwierząt jest gatunek (species). Trudno byłoby sformułować uniwersalną definicję gatunku, która dałaby się zastosować do wszystkich istot żywych. Można jednak powiedzieć, że gatunek jest populacją osobników podobnych, wykazujących taką samą budowę i takie same funkcje, krzyżujących się w warunkach naturalnych wyłącznie między sobą oraz odznaczających się wspólnym pochodzeniem. Ściśle spokrewnione gatunki łączy się w wyższą jednostkę systematyczną - rodzaj (genus, pl. genera). Naukowe nazwy roślin i zwierząt składają się z dwu wyrazów łacińskich, z których pierwszy oznacza nazwę rodzajową, drugi zaś — gatunkową. Ten binominalny system (podwójna nomenklatura) nazw organizmów został po raz pierwszy zastosowany konsekwentnie przez Linneusza. Zgodnie z tym systemem łacińska nazwa kota domowego, Felis domestica, odnosi się do wszystkich ras tego zwierzęcia - perskiej, syjamskiej, bezogonowej, abisyńskiej i morągowatej. Należą one wszystkie do tego samego gatunku i są zdolne do wzajemnego krzyżowania się. Do tego samego rodzaju należą spokrewnione gatunki: lew (Felis leo) tygrys (Felis tigris) oraz leopard (Felis pardus). Pies, zaliczony do innego rodzaju, nosi nazwę Canis familiaris. Zwracamy uwagę, iż zawsze nazwa rodzajowa występuje pierwsza i jest pisana dużą literą, nazwa zaś gatunkowa - druga i jest pisana małą literą (tylko niektóre nazwy gatunkowe roślin pisze się także dużą literą). Używanie do określania nazw gatunków łaciny, a nie języków współczesnych, jest pozostałością z czasów, kiedy łacina była językiem uczonych.