Biologia

Oprócz opisanych zależności pomiędzy członkami dwu różnych gatunków, często mamy do czynienia ze skupieniami (skupiskowością) zwierząt i roślin jednego gatunku. Niektóre z tych skupień mają charakter czasowy, np. w okresie procesów rozrodczych, inne - bardziej trwały. Pomimo tego, że przegęszczenie towarzyszące licznym skupieniom zwierząt jest niepożądane i szkodliwe z ekologicznego punktu widzenia, zarówno eksperymenty laboratoryjne, jak i obserwacje polowe dowodzą, że takie skupienia osobników mogą umożliwiać przeżycie w warunkach środowiska, w których pojedyncze osobniki tego samego gatunku nie mogłyby utrzymać się przy życiu. Stado jeleni dysponujące wieloma nosami i parami oczu jest w mniejszym stopniu narażone na zaskoczenie przez drapieżnika niż pojedyncze zwierzę. Wilkom polującym w gromadzie łatwiej zabić*zdobycz niż samotnemu wilkowi. Mniej oczywista, jednakże istotna, jest wartość przeżywania w grupie osobników jednego gatunku niektórych zwierząt niższych. W suchym środowisku grupa (skupienie) owadów jest w mniejszym stopniu narażona na śmierć wskutek wysuszenia niż pojedynczy owad. Podobnie istnieje mniejsza możliwość uśmiercenia określoną dawką promieni ultrafioletowych grupy wypławków (Planaria) niż pojedynczego wypław-ka. Jeżeli umieści się w jednym naczyniu tuzin karasi docistych, w drugim zaś-jedną rybę i doda w obu wypadkach do wody taką samą dawkę substancji toksycznej w postaci koloidalnego srebra, pojedyncza ryba zginie, natomiast grupa ryb przeżyje. Jak udowodniono, grupa ryb — w przeciwieństwie do pojedynczego osobnika-wydziela ilość śluzu wystarczającą do wytrącenia większości srebra koloidalnego i zneutralizowania jego toksycznego działania.

operacje plastyczne biustu rehabilitacja bielsko leczenie pod mikroskopem warszawa implanty kraków